حروف اضافه مکانی

take

گرامر wish

اگرچه گاهی از wishبه جای hope استفاده میشه اما عمدتا برای بیان افسوس،پشیمانی و حسرت بکارمیره. wish در باره موقعیت های غیرواقعی استفاده میشه و بنابراین جمله اصلی درهرزمانی که باشه جمله دارای wish یک زمان به عقب تر میره. مثلا اگر درباره زمان حال است بعد از اضافه کردن wish آن را به گذشته ساده تبدیل می کنیم: !My wife isn`t beautiful= I wish I had a beautiful wife کاش یه زن خوشگل داشتم! (اما ندارم) در این جا همانطور که می بینید اگر چه که فعل را به گذشته تبدیل کردیم ولی معنی جمله حال است.

ادامه نوشته

(MORE ABOUT ( Rent / Hire / Let

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Verbs

You can hire something for a short period of time ( BrE only ) but rentsomething for a longer period : We can hire bikes for a day to explore the town . We don't own our TV , we rent it

In AmE, rent is always used. It is sometimes now used in BrE instead of  hire too

The owners of property can hire it out for a short period ( BrE ) : Do you hire out bikes? Or they can rent ( out ) / let ( out ) a building , etc : We rent out rooms in our house to students

Outside a building you could see : To let (BrE) . For rent (especially AmE

To hire can also mean to employ somebody, especially in AmE : We hired a new secretary

Nouns

The amonut of money that you pay to rent something is rent or rental more formal). When you hire something you pay a hire charge (BrE ). On a sign outside a shop you might see: Bikes for hire ( BrE

Which word to use

	These two words are often confused. You borrow something from someone else, while they lend it to you: Can I borrow your pen? . Can I borrow a pen from you? . Here, I'll lend you my pen

GRAMMAR POINT

 

 

 

Neither / Either

After neither  and either  you use a singular verb: Neither candidate was selected for the job

Neither of and either of are followed by a plural noun or pronoun and a singular or plural verb. A plural verb is more informal: neither of my parents speaks / speak a foreign language

When neither ... nor or either ... or are used with tow singular nouns the verb can be singular or plural. A plural verb is more informal: Neither the TV nor the video actually work / works . I'm going to buy either a camera or a CD player with the money

کاربرد حرف تعریفThe

حرف تعریف The

حرف تعریف The همیشه قبل از اسم هایی که برای شنونده شناخته شده هستند استفاده میشود.

در موارد زیر اسم برای شنونده شناخته شده است:

1-     اسمی که قبلا نام آن را برده ایم.

-         I saw a cat yesterday.

-         The cat was fat.

در جمله ی اول استفاده از حرف تعریف a قبل از اسم نشان می دهد که اسم برای شنونده نا آشنا ست ولی در جمله ی دوم شنونده میداند که شما درباره ی گربه ای صحبت میکنید که دیروز دیده اید.

2-     اسمی که بعدأ آن را توصیف می کنیم.

-         John likes the house which I bought last week.

در این جمله اسم house از جمله ی which I bought last week برای شنونده شتاخته شده است.

    3 – اسمی که در جمله ی امری یا خواهشی نام آن برده می شدد.

            - Turn on the radio, please.

            - Please close the door.

علاوه بر موارد یاد شده دیگر کاربردهای The   عبارتند از:

1 – قبل از اوقات مشخص از روز.

in the morning                in the afternoon                  in the evening

 

2 – قبل از صفات عالی.

the biggest                    the greatest

 

3 – قبل از آلات موسیقی.

the piano

 

4 – قبل از کلمه ه ای تئاتر و سینما.

the theater                      the cinema

 

5 – قبل از اعداد ترتیبی.

the first                          the second

 

6 – در مواقع بیان مالکیت اشیاء . ( مضاف و مضاف الیه).

the wheels of the car                           the door of the house

 

7 – قبل از صفاتی که اشاره به یک گروه خاص دارند.

the lion                    the poor                       the rich                  the Indian

 

8 – قبل از اسامی سیاره ها.

the planet Mercury.                    

 

9 – قبل از اسامی منحصر به فرد در جهان.

the sun                the moon           the earth                the sky       the pyramids

 

10 – قبل از نام خانوادگی که به صورت جمع استفاده شده و به دو یا چند نفر از اعضای خانواده اشاره دارد.

the Johnsons                                   the Smiths

 

11 – قبل از اسامی مرتبط با رسانه ها.

the media                        the radio                   the newspaper

 

12 – قبل از طبقات اجتماعی .

the middle class               the elite                         the clergy

 

 

 

13 – قبل از اسامی مرتبط با حمل و نقل.

the bus                    the train                     the airplane               the subway

 

14 – قبل از اسامی روزنامه ها.

the Christian Science monitor           the Manchester Guardian

 

15 – قبل از گروه های سیاسی.

the Labor party                  the conservative party                 the communist party

 

16 – قبل از اسامی سازمان ها، موسسات و بنگاه ها.

the United Nations                the Ford Foundation

 

17 – قبل از عوامل اجرایی دولتی و نظامی.

the Army          the Navy            the air force        the State Militia     the Police

 

18 – قبل از عنوان های دولتی.

the secretary of state        the prime minister        the king           the mayor

 

19 – قبل از وقایع یا دوره های تاریخی.

The Middle Ages                         The Civil War                             The Renaissance

                          The First World War

20 – قبل از موقعیت های فیزیکی.

the top               the bottom                the center              the inside    the outside

 

21 – قبل از اسامی دانشگاه هایی که با حرف اضافه of توصیف شده اند .

the University of Notre Dame           the University Of Michigan

اما              Oxford University

 

22 – قبل از ساختمان ها.

the Empire State Building               the Coliseum

 

23 – قبل از اسامی هتل ها.

the Statler Hotel                  the Carlyle Hotel

 

24 – قبل از اسامی کتابخانه ها و موزه ها.

the Louvre            the Metropolitan Museum                          the Library of Congress

 

25 – قبل از پل ها ، تونل ها و برج های معروف.

the Brooklyn Bridge                 the Golden Gate Bridge               the Hudson Tunnel

 

the Eiffel Tower

26 – قبل از اسامی دریاها ، اقیانوس ها و خلیج ها.

the Gulf of Mexico            the Persian Gulf             the red sea      the Indian Ocean

 

27 – قبل از اسامی رشته کوه ها.

the Rocky Mountains               the Himalaya Mountains

اما              Mount Everest

 

28 – قبل از مجمع الجزایر.

 

 the Hawaiian Islands

اما                Coney Island

29 – قبل از جنگل ها ، بیابان ها ،شبه جزیره ها .

 the Sahara Desert           the Black Forest                   the Iberian Peninsula

 

30 – قبل از جهت های قطب نما ، نواحی جغرافیایی و نقاط کره ی زمین .

the South              the Middle West       the South Pole             The Equator

 

31 – قبل از اسامی رودخانه های معروف جهان.

the Nile             the Amazon

 

32 – قبل از اسامی کتب آسمانی یا خیلی مشهور.

the Bible             the Quran

 

33 – قبل از اسامی کشورهایی که به صورت متحده یا جمهوری اداره می شود.

 

The United States of America                  the Islamic Republic of Iran       

             

About It

كــــــــــاربردهاي It

It در انگليسي كاربردهاي متعددي دارد كه به برخي از آنها در زير اشاره مي شود.

1- اشاره به شي ء مفرد

There is a car in the street. It is blue.

2- اشاره به زمان

It is Monday.

It is 2 o'clock.

3- اشاره به هوا

It is raining. It is cold.

4- اشاره به مسافت

It is 10 Kms from here to Isfahan.

5- اشاره به شخص نامشخص

Who is it on the phone?

6- كاربرد در فرمول زير

بقيه جمله + مصدر با to + صفت + (It + (is / was

It is easy to learn English.

نمونه سوال

زير گزينه ي صحيح خط بكشيد.

1. A: How is the weather? B: …………. is cold.

a. That

b. This

c. It

d. There

2. A: What day is today? B: …………. is Saturday.

a. It

b. That

c. This

d. It’s

3. It was easy …………. in that river.

a. swim

b. swimming

c. to swim

d. swam

4. A: How far is …………. to your school? B: 200 meters.

a. that

b. this

c. there

d. it

5. A: What is …………. in your hand? B: A pen.

a. it

b. they

c. those

d. these

يكي از كاربردهاي it استفاده در فرمول زير مي باشد كه نشان دهنده يك امر كلي و عمومي مي باشد.

It + is / was + صفت + to بقيه جمله + مصدر با

It is important to learn a foreign language.

It is dangerous to swim in the river.

It was difficult to climb a tall tree.

چنانچه بخواهيد شخص خاصي را مورد نظر قرار دهيد از فرمول زير استفاده مي كنيد.

It + is / was + صفت + ( for + ( مفعول + to بقيه جمله + مصدر با

It is necessary for you to come on time.

It was easy for Ali to speak English.

مي توان جملات فوق را بشكل زير تغيير داد.

It is dangerous to drive carelessly.

Driving carelessly is dangerous.

It is forbidden to smoke in this room.

Smoking in this room is forbidden.

نمونه سوال

1. It is necessary …………… early to class.

a. come

b. to come

c. coming

d. came

2. It was necessary …………… polite.

a. for him to be

b. for to be him

c. him to before

d. to be for him

3. It is forbidden …………… in this bus.

a. smoke

b. smoking

c. to smoke

d. smoked

4. It is useful for …………… to walk in the park.

a. she

b. her

c. hers

d. she's

Iregular Verbs

فهرست افعال بي‌قاعده (نامنظم)

در جدول زير مهمترين و رايجترين افعال بي‌قاعده به همراه معني آنها آورده شده است. بديهي است تعداد افعال ياد شده بيشتر از اين مقدار است، اما چون يادگيري آنها براي زبان‌آموزان چندان الزامي نيست، از ذکر آنها خودداري شده است.

مصدر	گذشته ساده	اسم مفعول	معاني اصلي
arise	arose	arisen	برخاستن، بلند شدن، رخ دادن
awake	awoke	awoken	بيدار کردن، بيدار شدن
be	was, were	been	بودن، وجود داشتن
beat	beat	beaten	زدن، شکست دادن
become	became	become	شدن، درخور بودن
begin	began	begun	آغاز کردن، آغاز شدن
bend	bent	bent	خم کردن، خم شدن
bet	bet	bet	شرط بستن
bid	bid	bid	پيشنهاد دادن
bite	bit	bitten	گاز گرفتن
blow	blew	blown	دميدن، وزيدن
break	broke	broken	شکستن، قطع کردن
bring	brought	brought	آوردن، موجب شدن
broadcast	broadcast	broadcast	منتشر کردن، اشاعه دادن
build	built	built	ساختن، بنا کردن
burn	burned/burnt	burned/burnt	سوختن، سوزاندن
buy	bought	bought	خريدن
catch	caught	caught	گرفتن، بدست آوردن
choose	chose	chosen	انتخاب کردن، گزيدن
come	came	come	آمدن، رسيدن
cost	cost	cost	ارزيدن، ارزش داشتن
cut	cut	cut	بريدن، زدن، چيدن
deal	dealt	dealt	معامله کردن، رفتار کردن
dig	dug	dug	کندن، حفر کردن، کاوش کردن
do	did	done	انجام دادن، (عمل) کردن
draw	drew	drawn	کشيدن، ترسيم کردن
dream	dreamed/dreamt	dreamed/dreamt	خواب ديدن، رويا ديدن
drink	drank	drunk	آشاميدن
drive	drove	driven	راندن، بردن
eat	ate	eaten	خوردن
fall	fell	fallen	افتادن، پايين آمدن
feel	felt	felt	احساس کردن، لمس کردن
fight	fought	fought	جنگ کردن، نزاع کردن
find	found	found	پيدا کردن
fly	flew	flown	پرواز کردن
forget	forgot	forgotten	فراموش کردن
forgive	forgave	forgiven	بخشيدن، عفو کردن
freeze	froze	frozen	منجمد شدن، يخ بستن
get	got	gotten	گرفتن، بدست آوردن
give	gave	given	بخشيدن، دادن (به)
go	went	gone	رفتن، رهسپار شدن
grow	grew	grown	رشد کردن، بزرگ شدن، روئيدن
hang	hung	hung	آويختن، آويزان کردن، به دار آويختن
have	had	had	داشتن
hear	heard	heard	شنيدن
hide	hid	hidden	پنهان کردن، پنهان شدن
hit	hit	hit	زدن، خوردن به
hold	held	held	نگهداشتن، گرفتن
hurt	hurt	hurt	آزردن، آسيب زدن (به)
keep	kept	kept	نگاه داشتن، محافظت کردن
know	knew	known	دانستن
lay	laid	laid	گذاشتن، نهادن، نصب کردن
lead	led	led	رهبري کردن، بردن، هدايت کردن
learn	learned/learnt	learned/learnt	آموختن، ياد گرفتن
leave	left	left	ترک کردن، واگذاردن
lend	lent	lent	وام دادن، قرض دادن
let	let	let	گذاشتن، اجازه دادن
lie	lay	lain	دراز کشيدن
lose	lost	lost	گم کردن، از دست دادن
make	made	made	درست کردن، ساختن
mean	meant	meant	معني دادن
meet	met	met	ملاقات کردن، مواجه شدن (با)
pay	paid	paid	پرداختن، پول (چيزي را) دادن
put	put	put	گذاشتن
read /ri:d/	read /red/	read /red/	خواندن
ride	rode	ridden	سوار شدن، سواري کردن
ring	rang	rung	زنگ زدن
rise	rose	risen	برخواستن، بالا رفتن، طلوع کردن
run	ran	run	دويدن، روان شدن، گريختن
say	said	said	گفتن
see	saw	seen	ديدن
sell	sold	sold	فروختن، به فروش رفتن
send	sent	sent	فرستادن
shoot	shot	shot	تير يا گلوله زدن (به)، تيراندازي کردن
show	showed	showed/shown	نشان دادن
shut	shut	shut	بستن، بسته شدن
sing	sang	sung	(آواز) خواندن
sink	sank	sunk	غرق شدن
sit	sat	sat	نشستن، نشاندن
sleep	slept	slept	خوابيدن
speak	spoke	spoken	صحبت کردن، حرف زدن
spend	spent	spent	خرج کردن
stand	stood	stood	ايستادن، تحمل کردن
swim	swam	swum	شنا کردن
take	took	taken	گرفتن، بردن، خوردن برداشتن
teach	taught	taught	آموختن، ياد دادن
tear	tore	torn	پاره کردن، پاره شدن
tell	told	told	گفتن
think	thought	thought	فکر کردن، گمان کردن
throw	threw	thrown	پرت کردن، انداختن
understand	understood	understood	فهميدن
wake	woke	woken	بيدار کردن، بيدار شدن
wear	wore	worn	پوشيدن، بر تن داشتن
win	won	won	پيروز شدن، بردن
write	wrote	written	نوشتن

Question Tags

ضمايم پرسشي (Question Tags)

ضمايم پرسشي پرسشهاي کوتاهي هستند که به انتهاي يک جمله (در انگليسي محاوره‌اي) افزوده مي‌شوند.

به جملات زير دقت کنيد:

• You are a teacher, aren't you?
  (شما يك معلم هستيد، اينطور نيست؟)

• Farhad works hard, doesn't he?
  (فرهاد سخت کار مي‌کند، اينطور نيست؟)

در مثالهاي بالا aren't you و doesn't he ضمايم پرسشي هستند.

قواعد ساختن ضمايم پرسشي

1- ضمايم پرسشي از دو کلمه ساخته مي‌شوند: يک ضمير فاعلي پس از يک فعل کمکي:

جمله اصلي	+ ضميمه پرسشي
Tom is a student,	isn't he?
	فعل کمکي	ضمير فاعلي

2- فاعل آن با فاعل جمله اصلي مطابقت مي‌کند:

• Jim plays football, doesn't he?

• The students will be arriving soon, won't they?

3- فعل کمکي آن با فعل کمکي جمله اصلي مطابقت مي‌کند، با اين تفاوت که:

الف- اگر جمله اصلي مثبت باشد، «ضميمه پرسشي» منفي، و اگر جمله اصلي منفي باشد «ضميمه پرسشي» مثبت خواهد بود.

• It wasn't an interesting film, was it?

• They will finish their job, won't they?

• You wouldn't tell anyone, would you?

ب- اگر هيچ نوع فعل کمکي در جمله اصلي وجود نداشت از does، do و يا did (با توجه به زمان جمله) استفاده مي‌کنيم:

• She plays the piano, doesn't she?

• You look well today, don't you?

• You sold your car, didn't you?

Adverbs

قيدها

از قيدها براي اضافه کـردن اطلاعاتي بـه يک عبارت استفاده مي‌شود. همچنين قيدها مي‌توانند به يک کلمه ديگر از جمله به يک صفت يـا قيد ديگر نيز اطلاعاتي اضـافه کننـد کـه در ايـن صورت معرف (modifier) ناميده مي‌شوند.

انواع قيد

قيود اقسام مختلفي دارند که در اينجا به پنج نوع متداول آنها اشاره مي‌شود:

1- قيد حالت:

well, how, quickly, slowly, hard, fast, angrily, ...

• The children are playing happily.
  (بچه‌ها دارند با خوشحالي بازي مي‌کنند)

• Snails crawl very slowly.
  (حلزونها خیلی به آرامی می‌خزند)

2- قيد مکان:

up, down, there, here, above, below, near, ...

• How long have you been waiting here?
  (شما چه مدتي اينجا منتظر بوده‌ايد؟)

3- قيد زمان:

today, yet, still, recently, soon, now, then, ...

• You can stay with us until then.
  (تا آن موقع مي‌توانيد با ما بمانيد)

4- قيد مقدار:

very, too, so, quite, much, rather, ...

• They are not really my parents.
  (آنها واقعاً والدين من نيستند)

5- قيد تکرار:

twice, sometimes, often, always, never, ...

• Sometimes I write to him.
  (گاهي به او نامه مي‌نويسم)

جاي قيدها

سه جا يا مکان اصلي براي قيدها وجود دارد:

1- در ابتداي عبارت (قبل از فاعل) (ابتدايي)

قيد	فاعل	عبارت فعلي	+ ...
Sometimes	she	arrives	late.

2- در ميانه جمله (مياني):

الف) بعد از اولين فعل معين:

فاعل	اولين فعل معين	قيد	بقيه عبارت فعلي	+ ...
She	has	always	arrived	late.

ب) پس از فعل be:

فاعل	BE	قيد	+ ...
She	is	always	late.

ج) اگر فعل معيني وجود ندارد، قبل از فعل مسندي (قابل صرف):

فاعل	قيد	فعل مسندي	+ ...
She	sometimes	arrives	late.

3- در انتهاي عبارت (پاياني):

فاعل	عبارت فعلي	+...	قيد
She	arrives	late	sometimes.

در جدول زير متداولترين مکان قيدها در جملات نشان داده شده است:

نوع قيد	مکان قيد	مثال
حالت	پاياني	He never drives fast.
مکان	پاياني	We can stay there.
زمان	پاياني	I'll see you tomorrow.
مقدار	مياني	This book is rather boring.
تکرار	مياني	I have never seen him before.

گاهي اوقات ممکن است بيش از يک نوع قيد در انتهاي جمله ظاهر شود. در اين صورت معمولاً ترتيب قرارگيري آنها در جمله بدين صورت خواهد بود: 1- قيد حالت 2- قيد مکان 3- قيد زمان مثال: You are driving too fast today. (به ترتيب قيود حالت و زمان) Sit quietly here. (به ترتيب قيود حالت و مکان)

ساختار قيد

از لحاظ فرم و ساختار مي‌توان قيدها را به سه دسته طبقه بندي کرد:

1- قيدهايي که با اضافه کردن ly به يک صفت ساخته مي‌شوند، مانند:

slow → slowly
brave → bravely
quick → quickly

2- قيدهايي که همان ساختار صفات را دارا هستند، يعني هم مي‌توانند به صورت قيد به کار روند و هم به صورت صفت. برخي از مهمترين آنها عبارتند از:

just, well, right, far, forward, early, hard, straight, pretty, little, fast, late, left, backward, deep, direct, near, wrong

3- قيودي که اصلاً ارتباطي با صفات ندارند. مانند:

so, now, very, there, here, too, as, quite

چند نکته املايي

گفتيم که بسياري از قيدها با اضافه شدن ly به يک صفت ساخته مي‌شوند. اما هميشه به اين سادگي نيست:

1- y در انتهاي کلمه به i تبديل مي‌شود:

gay → gaily

2- e در انتهاي کلمه همچنان باقي مي‌ماند:

strange → strangely

ولي چند استثنا وجود دارد:

true → truly
due → duly
whole → wholly

3- در صفاتي که به able يا ible ختم مي‌شوند، e در انتهاي کلمه حذف مي‌شود و y جاي آن را مي‌گيرد:

probable → probably
possible → possibly

4- صفاتي که به يک حرف با صدا و يک L ختم مي‌شوند، طبق روش معمول ly مي‌گيرند:

actual → actually
general → generally

Adjectives

صفات

صفات کلماتي هستند که کيفيت و چگونگي افراد، اشياء، مکانها و ... را بيان مي‌کنند. صفت تنها يک حالت دارد؛ يعني اينکه با اسم مفرد يا جمع، مذکر يا مؤنث بطور يکسان بکار مي‌رود:

a young man/woman

young men/women

اما تنها موارد استثناء، صفات this و that مي‌باشند که پيش از اسامي جمع به these و those تبديل مي‌شوند:

this book - those books, that boy - those boys

مکان صفات

صفت‌ها مي‌توانند در موقعيت‌ها و جاهاي مختلفي در يک جمله ظاهر شوند که در زير به مهمترين اين موقعيت‌ها اشاره مي‌شود:

1- قبل از يک اسم:

a good man, an old car, the green carpet

گاهي بيش از يک صفت، اسمي را توصيف مي‌کنند:

a good young man, the beautiful green carpet

2- پس از فعل be:

• You are beautiful.

• She is fat.

• The bus is late.

بجز فعل be، افعال ديگري نيز مانند seem، look، become و stay مي‌توانند قبل از صفت قرار بگيرند:

• It looks interesting. (جالب به نظر مي‌رسد.)

• It is becoming sunny. (هوا دارد آفتابي مي‌شود.)

3- پس از the، که در اين صورت کلمه اصلي يک عبارت اسمي محسوب مي‌شود:

the young جوانان

the old پيران

the dead مردگان

the English انگليسي‌ها

(براي کسب اطلاعات بيشتر به موارد کاربرد حرف تعريف معين (the) مراجعه کنيد.)

4-بعد از برخي افعال، يک صفت مي‌تواند به دنبال مفعول بيايد:

صفت	مفعول	فعل	فاعل
secret.	her past	kept	She
mad.	me	is driving	The noise
lucky.	myself	consider	I
angry.	him	made	Her behaviour

ترتيب صفات

مي‌دانيم که صفت‌ها معمولاً قبل از اسم مي‌آيند، اما اگر بيش از يک صفت اسمي را توصيف کنند، در اينصورت صفتها معمولاً به ترتيب خاصي قرار مي‌گيرند. هر چند ترتيب قرار گيري صفت‌ها پيش از يک اسم هميشه ثابت نيست، اما جدول زير به شما کمک مي‌کند تا نحوه‌ی جاگيري کلي آنها را ياد بگيريد:

	6 جنس	5 مليت	4 رنگ	3 سن	2 اندازه	1 بيان عقيده يا احساس
flower			yellow			beautiful	a
nurse		Indian		young		handsome	that
tables	wooden				big		those
cat		Persian	white	old			an

صفات تفضيلي و عالي

بيشتر صفت‌ها مي‌توانند هر دو حالت تفضيلي (با افزودن -er يا more) و عالي (با افزودن -est يا most) را داشته باشند. در ادامه نحوه ساخت هر دو حالت را خواهيد آموخت.

	تفضيلي	عالي
large بزرگ	larger بزرگتر	the largest بزرگترين
tall بلند	taller بلندتر	the tallest بلندترين
beautiful زيبا	more beautiful زيباتر	the most beautiful زيباترين

1- نحوه ساخت صفات تفضيلي:

الف- با افزودن -er به انتهاي صفات يک هجايي:

old, older

bright, brighter

ب- با افزودن more به ابتداي صفات چند هجايي:

difficult, more difficult

interesting, more interesting

2- نحوه ساخت صفات عالي:

الف- با افزودن -est به انتهاي صفات يک هجايي

old, oldest

bright, brightest

ب- با افزودن the most به ابتداي صفات چند هجايي:

difficult, the most difficult

interesting, the most interesting

صفات نامنظم

	تفضيلي	عالي
good	better	the best
bad	worse	the worst
far	further	the furthest
little	less	the least
many	more	the most
much	more	the most
old	older/elder	the oldest/eldest

چند نکته املايي

1- صفاتي که به y ختم مي‌شوند، حتي اگر چند هجايي باشند نيز از همان قواعدي استفاده مي‌کنند که براي صفات يک هجايي بکار مي‌روند، اما بايد توجه داشته باشيد که در اينصورت موقع اضافه کردن er و est،‌ اy به i تبديل مي‌شود:

pretty, prettier, prettiest

happy, happier, happiest

funny, funnier, funniest

2- هنگام اضافه کردن er يا est به انتهاي صفات يک هجايي که داراي يک حرف با صدا هستند و به يک حرف بي‌صدا ختم مي‌شوند (مانند big)، حرف بي‌صداي آخر تکرار مي‌شود:

big, bigger, biggest

sad, sadder, saddest

hot, hotter, hottest

fat, fatter fattest

ولي اگـر صفتي داراي بيش از يـک حرف صدادار بود، در ايـن صـورت حرف بي‌صداي آخر تکـرار نمي‌شود:

great, greater, greatest

3- صفاتي که به e ختم مي‌شوند، هنگام اضافه کردن er يا est، اe خود را از دست مي‌دهند:

blue, bluer, bluest

large, larger, largest

strange, stranger, strangest

مقايسه

1- صفت قياسي همتراز: براي مقايسه افراد، مکان‌ها، اشياء و ...، وقتيکه هيچ تفاوتي ميان آنها وجود نداشته باشد از ساختارهاي زير استفاده مي‌کنيم:

	as + صفت + as	مثبت:
	not as + صفت + as not so + صفت + as	منفي:

• I'm as happy as you. (من به اندازه تو خوشحال هستم.)

• Farhad is almost as tall as his father. (فرهاد تقريباً به بلندي پدرش است.)

• Our house is not as expensive as your house. (خانه ما به گراني خانه شما نيست.)

• A cheetah is not so dangerous as a lion.(يوزپلنگ به اندازه شير خطرناک نيست.)

2- صفت قياسي تفضيلي: براي مقايسه دو شخص، دو چيز و ... از صفت تفضيلي به همراه کلمه than استفاده مي‌شود:

• She looks younger than my mother.
  (از مادرم جوانتر به نظر مي‌رسد.)

• I think writing is easier than speaking.
  (گمان مي‌کنم نوشتن از صحبت کردن راحت‌تر است.)

• The man on the right is taller than the man on the left.
  (مرد سمت راستی از مرد سمت چپی بلندتر است.)

2- صفت قياسي عالي: براي مقايسه بيش از دو شخص يا دو چيز از صفت عالي استفاده مي‌شود:

• He's the oldest teacher in our school.
  (او مسن ترين معلم مدرسه ماست.)

• It must be the most expensive car in the world.
  (اين بايد گرانترين اتومبيل جهان باشد.)

Auxiliary Verbs

افعال کمکی (معین)

افعال کمکی یا معین (auxiliary verbs) معمولاً قبل از یک فعل دیگر (فعل اصلی) در جمله قرار می‌گیرند و کارشان کمک به فعل اصلی جمله در تشکیل عبارات فعلی می‌باشد.

افعال کمکی را می‌توان به دو دسته تقسیم نمود:

افعال کمکی اصلی

be, have, do

افعال کمکی وجهی

must ought to used to

shall should

may might

can could

will would

ویژگیهای افعال کمکی

الف) افعال کمکی اصلی

حالت سوم شخص مفرد (-s form)، گذشته ساده و اسم مفعول (قسمت سوم فعل) آنها نامنظم (بی قاعده) است:

past participle	past tense	-s form	be: have: do:
been had done	was / were had did	is has does

ب) افعال کمکی وجهی

1- در حالت سوم شخص مفرد (بر خلاف افعال معمولی) -s نمی‌گیرند:

• She can play the piano quite well. (not: She cans ...)

• He must work harder. (not: He musts ...)

2- در جملات پرسشی و منفی، از فعل کمکی دیگری استفاده نمی‌کنند:

• What would you buy if you won the lottery?
  (not: What did you would buy ...)

3- هیچگاه to بعد از آنها قرار نمی‌گیرد (به استثنای ought to و used to):

• You should phone the police immediately. (not: you should to phone ...)

4- هیچگاه -ed یا -ing نمی‌گیرند:

musting, musted

5- هیچگاه با همدیگر به کار برده نمی‌شوند:

• I might could wash the car.

قابلیت های مختلف افعال کمکی

1- برای منفی کردن یک جمله کافی است پس از فعل کمکی، not اضافه کنید و یا از حالت مخفف آن استفاده کنید:

She will come → She will not (won't) come.

2- برای پرسشی کردن یک جمله، فعل کمکی را قبل از فاعل جمله قرار دهید:

She will come → Will she come?

3- گاهی می‌توان فعل اصلی پس از فعل کمکی را حذف کرد به شرط آنکه معنی آن (با توجه به شرایط) واضح باشد:

• 'Will she come tonight?' 'No, she can't.' (='she can't come.')

• 'I've never been to China. Have you?'
  

Nouns

اسمها

اسم‌ها گسترده‌ترين اقسام کلمات را تشکيل مي‌دهند. بطور کلي در زبان انگليسي مي‌توان اسامي را در دو دسته طبقه‌بندي کرد: اسامي قابل شمارش و اسامي غير قابل شمارش:

اسامي قابل شمارش آن دسته از اسامي هستند که مي‌توانند شمرده شوند. اين بدين معني است که مي‌تواند بيش از يکي از آنها وجود داشته باشد.

اسامي غير قابل شمارش اسامي هستند که قابل شمردن نيستند (مانند water يا آب). اين اسامي تنها بصورت مفرد بکار مي‌روند و حالت جمع ندارند.

چند مثال

1- اسامي قابل شمارش:

جمع	مفرد
the boys	the boy
some answers	an answer
those cars	that car

2- اسامي غير قابل شمارش:

paper, wood, coal, silk, wool, cotton	بسياري از مواد و مصالح
gold, iron, silver, steel	فلزات
fish, fruit, sugar, meat, cheese, bread	مواد غذايي
water, oil, milk, tea, air, steam, oxygen	مايعات و گازها
money, music, noise, land, hair, ice, snow	چيزهاي ديگر

ويژگيهاي اسامي قابل شمارش و غير قابل شمارش

اسمهاي قابل شمارش:

1- مي‌توانند به دنبال an، a يا one بيايند.

2- مي‌توانند به دنبال these، few، many و those بيايند.

3- مي‌توانند به دنبال يک عدد (مثلاً two ،three و ...) بيايند.

مثال:

غير قابل شمارش	قابل شمارش
(not: ... a good work.)	I have a good job.
(not: ... Those foods.)	Those meals were delicious.
(not: ... two breads.)	I bought two loaves.

اسمهاي غير قابل شمارش:

1- نمي‌توانند با حروف تعريف نامعين (a و an) بکار روند، بلکه بايد با some مورد استفاده قرار بگيرند.

2- مي‌توانند به دنبال much و little بيايند.

3- به راحتي مي‌توانند به دنبال اصطلاحاتي از قبيل most of the، all of the، all the و half the بيايند.

مثال:

قابل شمارش	غير قابل شمارش
(not: ... made of trees.)	It's made of wood.
(not: ... too much vehicle.)	There's too much traffic.
(not: ... all the table.)	I sold all the furniture.

1- مي‌تـوان بسيـاري از اسمهاي غير قابل شمارش را بـا استفـاده از بعضي کلمات و عبارات، به قابل شمارش تبديل کرد. از جمله مي‌توان به a piece of ، a bit of ، a little bit of،‌ pieces of و bits of اشاره کرد: I bought a piece of furniture at the market. I want to give you two bits of advice. 2- لغت news مانند يک اسم جمع به نظر مي‌رسد، ولي در حقيقت يک اسم مفرد غير قابل شمارش است: There is no important news in the newspapers.

جمع

بيشتر اسمها قابل شمارش هستند و مي‌توانند به صورت جمع درآيند. معمولاً براي اينکه يک اسم مفرد به صورت جمع درآيد، يک -s به انتهاي آن اضافه مي‌کنيم:

cat, cats
face, faces
boy, boys

ولي آن دسته از اسامي که به ch، x، z، s يا sh ختم مي‌شوند، -es مي‌گيرند:

bus, buses
box, boxes
brush, brushes
watch, watches

در ضمن اسمهايي کـه به يک حرف بي‌صدا و y ختم مي‌شوند، y را حذف کرده و به جاي آن ies مي‌گذاريم:

baby, babies
country, countries
fly, flies
try, tries

اسامي جمع بي‌قاعده

1- بعضي از اسمها را با تغيير حروف صدادار آنها، به حالت جمع در مي‌آوريم:

مفرد	→	جمع
man	→	men	مرد(ها)
woman	→	women	زن‌(ها)
mouse	→	mice	موش(ها)
foot	→	feet	پا(ها)
tooth	→	teeth	دندان(ها)
goose	→	geese	غاز(ها)

2- بسياري از اسمهايي که به -f يا -fe ختم مي‌شوند، هنگام جمع اين -f يا -fe به -ves تبديل مي‌شود:

calf	→	calves	گوساله(ها)
half	→	halves	نيمه‌(ها)
knife	→	knives	چاقو(ها)
leaf	→	leaves	برگ(ها)
life	→	lives	جان(ها)
loaf	→	loaves	قرص(هاي) نان
shelf	→	shelves	قفسه(ها)
thief	→	thieves	دزد(ها)
wife	→	wives	همسر(ها)
wolf	→	wolves	گرگ(ها)

3- اسم بعضي از حيوانات در حالت جمع هيچ تغييري نمي‌کند:

deer آهو(ها)
sheep گوسفند(ها)
fish ماهي(ها)

و نيز آن دسته از اسامي مليتها که به -ese يا -ss ختم مي‌شوند:

a Chinese	يک چيني	→	two Chinese	دو چيني
one Swiss	يک سوييسي	→	some Swiss	چند سوييسي

همچنيـن آن دسته از اسامي که بـه اعداد و مقياسها اشـاره مي‌کننـد، هنگاميکه بعد از يک عدد و ... واقع مي‌شوند:

two hundred
three dozen

4- بسياري از اسمهايي که ريشه خارجي دارند (مثلاً لاتين، فرانسه يا يوناني)، گاهي حالت جمع خود را حفظ مي‌کنند:

cactus	→	cacti/cactuses
octopus	→	octopi/octopuses
syllabus	→	syllabi/syllabuses
alga	→	algae
larva	→	larvae
nebula	→	nebulae
index	→	indices/indexes
analysis	→	analyses
thesis	→	theses
phenomenon	→	phenomena

حالت ملكي

اسمها داراي يك حالت ملكي مي‌باشند كه در آن به اسمهاي مفرد (و نيز اسامي جمعي كه به s ختم نمي‌شوند) 's و به اسامي جمع -' (يک آپاستروف) اضافه مي‌شود:

• my daughter's room اتاق دخترم
  my daughters' room اتاق دخترهايم

• men's clothes لباسهاي مردانه

• your friend's new car ماشين جديد دوستتان

• the boy's teacher معلم آن پسر

• the students' hostel خوابگاه دانشجويان

حالت ملکي را اغلب به صورت ديگري هم مي‌توان بيان کرد: (قاعده: X's Y= the Y of X)

my daughters' room = the room of my daughters
the ship's side = the side of the ship

اما بهتر است آنجا که صحبت از انسان، گروههاي انساني (مانند دولتها، کميته‌ها، هيئتها و...)، کشورها، حيوانات و... به ميان مي‌آيد از همان ساختار X's Y استفاده شود.

Pronouns

ضماير (فاعلي، مفعولي، ملکي، انعکاسي و...)

ضمير کلمه‌اي دستوري يا گرامري است که جانشين يک اسم يا عبارت اسمي مي‌شود. ضميرها انواع مختلفي دارند که مهمترين آنها عبارتند از: ضماير فاعلي، مفعولي، ملکي، انعکاسي، اشاره‌اي، نامعين، نسبي و سؤالي که از اين ميان ضماير فاعلي، مفعولي ملکي و انعکاسي جزو ضماير شخصي به حساب مي‌آيند.

• ضماير فاعلي

• ضماير مفعولي

• ضماير ملكي و صفات ملكي

• ضماير انعكاسي

• ضماير ديگر

---

ضماير فاعلي

جمع	مفرد
we	I	اول شخص
you	you	دوم شخص
they	he, she, it	سوم شخص

1- همه ضماير شخصي (فاعلي، مفعولي و...) به استثناء it در مورد انسان به کار گرفته مي‌شوند. (they هم مي‌تواند به انسان و هم به اشياء اشاره کند.) 2- ضمير I هميشه بصورت بزرگ نوشته مي‌شود، حتي اگر در وسط يک جمله بکار گرفته شود: Am I right?

ضماير مفعولي

فاعل	→	مفعول
I	→	me
you	→	you
he	→	him
she	→	her
it	→	it
we	→	us
they	→	them

اگر چه اين ضماير را ضماير مفعولي مي‌ناميم، اما آنها به جز در جاي مفعول در هر جاي ديگري هم مي‌توانند قرار بگيرند، مثلاً بعد از فعل يا بعد از يک حرف اضافه:

• Our teacher was angry with us. (معلممان از دست ما عصباني بود.)

• Give me a ring tomorrow. (فردا به من زنگ بزن.)

• When he comes in, please tell him I phoned.
  (هر وقت آمد، لطفاً به او بگوييد که من زنگ زدم.)

• I'm older than you. (من از تو بزرگترم.)

• 'I'm hungry.' 'Me too.' («من گرسنه‌ام.» «من هم همينطور.»)

هنگاميکه از ضماير شخصي به همراه and استفاده مي‌کنيم، مؤدبانه‌تر اين است که ضماير I و we را بعد از اسامي و ضماير ديگر بکار ببريم: you and I, my father and I, them and us همچنين you را بايد قبل از اسامي و ضماير ديگر به کار برد: you and your wife, you and her

ضماير ملكي و صفات ملكي

ضماير ملكي و صفات ملكي نشان مي‌دهند که چه چيزي به چه کسي تعلق دارد.

	(I)	(you)	(he)	(she)	(it)	(we)	(they)
صفات ملکي	my	your	his	her	its	our	their
ضماير ملکي	mine	yours	his	hers	-	ours	theirs

توجه داشته باشيد که صفات ملکي هميشه قبل از يک اسم مي‌آيند (به همين دليل صفت ناميده مي‌شوند) ولي ضمير ملکي جانشين صفت ملکي+اسم مي‌شود و مي‌تواند به تنهايي به عنوان فاعل، مفعول و ... قرار بگيرد (به همين دليل ضمير ناميده مي‌شود).

چند مثال:

• This is my book. (اين كتاب من است.)
  This book is mine. (اين کتاب مال من است.)

• This is her purse. (اين کيف اوست.)
  This is hers. (اين مال اوست.)

• Are those your pens? No, these are his. (ضمير ملکي)

ضماير انعکاسي

کلماتي که به -self و -selves ختم مي‌شوند ضماير انعکاسي ناميده مي‌شوند و عبارتند از:

جمع (-selves)
ourselves	خودمان
yourselves	خودتان
themselves	خودشان

مفرد (-self)
myself	خودم
yourself	خودت
himself	خودش (مذکر)
herself	خودش (مؤنث)
itself	خودش (اشياء)

توجه داشته باشيد که در ضماير انعکاسي عمل به فاعل جمله برمي‌گردد و در واقع مفعول همان فاعل است:

• He cut himself. (خودش را زخمي کرد.)

• You should be ashamed of yourself. (بايد از خودت خجالت بکشي.)

• Help yourselves. (از خودتان پذيرايي کنيد. )

• We blame ourselves. (ما خودمان را مقصر مي‌دانيم.)

استفاده از ضماير انعکاسي براي تأکيد

از ضماير انعکاسي مي‌توان براي تأکيد روي يک اسم، ضمير يا عبارت اسمي استفاده کرد که در اين حالت بعد از آنها در جمله قرار مي‌گيرند:

• I can do it myself. (من خودم مي‌توانم اين کار را انجام دهم.)

• We can repair the roof ourselves. (ما مي‌توانيم خودمان سقف را تعمير کنيم.)

• The film itself wasn't very good but I liked the music.
  (خود فيلم خيلي خوب نبود ولي از موسيقي آن خوشم آمد.)

ضماير ديگر

1- ضماير اشاره‌اي، شامل: these، that، this و those.

مثال:

• Is this your T-shirt?

2- ضماير نسبي، شامل: when ،whom ،whose ،who ،that ،which و where.

مثال:

• The school that I went to is in the centre of the city.

3- ضماير پرسشي، شامل: when، where، why، what، who و whatever.

مثال:

• What time is it?

4- ضماير دوطرفه، شامل each other و one another:

مثال:

• They love each other.

5- ضماير نامعين، شامل none، nobody، nothing، someone، somebody، something، anyone، anybody، anything و no one:

مثال:

• Nobody knew what to do.

Reported Speech

نقل قول Reported speech

هنگاميکه ميخواهيم گفته‌هاي شخص ديگري را نقل کنيم، مي‌توانيم از دو حالت مختلف استفاده کنيم:

1- مي‌توانيم گفته‌هاي شخص مورد نظر را عيناً (واو به واو) تکرار کنيم (نقل قول مستقيم):

• She said, 'It is raining.'

و يا مي‌توانيم از نقل قول غير مستقيم استفاده کنيم:

• She said that it was raining.

در مثال زير به تغييرات ايجاد شده خوب دقت کنيد:

1- در نقل قول غير مستقيم هميشه مي‌توانيم that را حذف کنيم: I told her (that) I wasn't hungry. He said (that) he was feeling ill. 2- پس از tell حتماً بايد نام شخص مخاطب (اسم يا ضمير) ذکر شود ولي پس از say چيزي نمي‌آيد: He told her that ... He said that ...

جدول تغييرات از نقل قول مستقيم به غيرمستقيم

در نقل قول غيرمستقيم، فعل اصلي جمله معمولاً زمان گذشته است و نيز افعال موجود در بقيه جمله هم بايد به زمان گذشته تبديل شوند. اين تغييرات به شرح زيرند:

مثال	غير مستقيم	→ مستقيم
'I love you,' he said. → He told her that he loved her.	گذشته ساده	حال ساده →
'I'm talking on the phone,' she said. → She said that she was talking on the phone.	گذشته استمراري	حال استمراري →
He said, 'The rain has stopped'. → He said that the rain had stopped.	گذشته کامل	حال کامل →
He said, 'I've been reading for 3 hours.' → He said that he had been reading for 3 hours.	گذشته کامل استمراري	حال کامل استمراري →
He said, 'I met him in the theatre.' → He said he had met him in the theatre.	گذشته کامل	گذشته ساده →
'I was driving carefully,' he told the police. → He told the police he had been driving carefully.	گذشته کامل استمراري	گذشته استمراري →

1- اگر در جمله نقل قول مستقيم از گذشته کامل استفاده شده باشد، در جمله نقل قول غيرمستقيم تغييري ايجاد نمي‌شود: Tom said, 'when I arrived, she had gone.' → Tom said when he had arrived, she had gone. 2- هميشه مجبور نيستيم كه فعل را در جمله نقل قول غيرمستقيم تغيير دهيم. اگر ما چيزي را نقل قول کنيم که همچنان صحيح مي‌باشد، ديگر نيازي به تغيير فعل (از زمان حال به گذشته) نيست. مثلاً: 'He loves ice-cream,' his mother said. → His mother said that he loves (or loved) ice-cream. (he still loves ice-cream) در مثال بالا پر واضح است که او (he) همچنان به بستني علاقمند است و دليلي ندارد اين علاقمندی تغيير کرده باشد.

افعال کمکي وجهي در نقل قول غيرمستقيم

در نقل قول غيرمستقيم افعال کمکي وجهي may ،can ،will و shall به might، could، would و should تبديل مي‌شوند. يعني:

نقل قول غيرمستقيم WOULD, COULD, MIGHT, SHOULD

تبديل مي‌شود به →

نقل قول مستقيم will, can, MAY, SHALL

مثال:

• 'I will sell my car,' he told me.
  He told me that he would sell his car.

• 'I can help you,' he said.
  He said he could help me.

• 'The teacher may be ill,' he said.
  He said that the teacher might be ill.

ولي افعال كمكي used to، ought to و must در جملات نقل قول غيرمستقيم تغييري نمي‌کنند:

• I told her that I used to smoke twenty a day.

تغييرات لازم ديگر در نقل قول غيرمستقيم

در نقل قول غيرمستقيم علاوه بر تغييراتي که در افعال صورت مي‌گيرد، در بعضي ديگر از اقسام کلمه، از جمله قيدها نيز تغييراتي ايجاد مي‌شود که در جدول زير بعضي از آنها را مي‌بينيد:

غيرمستقيم	مستقيم→
that	this
those	these
there	here
then	now
that day	today
the previous day / the day before	yesterday
the next day / the following day	tomorrow
the following week / year ...	next week / year ...
the previous week / year ...	last week / year ...

چند مثال:

• 'I like it here,' he said.
  He said that he liked it there.

• He said, 'We'll visit the factory tomorrow.'
  He said that he would visit the factory the next day.

Definite Article

حرف تعريف معين (Definite article)

حرف تعريف معين شامل the مي‌باشد که همواره پيش از اسامي مفرد و جمع، يا پيش از اسامي قابل شمارش و غيرقابل شمارش به يک صورت بکار مي‌رود. در جدول زير به تفاوت بين the و a دقت کنيد:

غير قابل شمارش	قابل شمارش جمع	قابل شمارش مفرد
the water	the cats	the cat	معين
water	cats	a cat	نامعين

موارد کاربرد حرف تعريف معين (the)

1- وقتي که قبلاً به چيزي اشاره کرده باشيم:

• We saw a strange bird at the zoo. The bird was blue!
  (پرنده عجيبي در باغ وحش ديديم. آن پرنده آبي بود!)

2- وقتي كه هم گوينده و هم شنونده مي‌دانند که درباره چه صحبت مي‌شود، حتي اگر قبلاً به آن اشاره‌اي نشده باشد:

• 'Where's the dog? 'It's in the garden.'
  (سگ (يا سگه) کجاست؟ در باغچه است.)

3- وقتي که به چيزهايي اشاره مي‌کنيم که مي‌دانيم تنها يکي از آن وجود دارد:

the sun, the earth, the moon, the sky, the stars, the sea, the South Pole

4- قبل از اسمي که به واسطه کلماتي که بعد از آن مي‌آيند شناخته مي‌شود:

The hotel where I stayed was excellent. (هتلي که در آن اقامت داشتم عالي بود.) The man sitting over there is my husband. (مردي که آنجا نشسته است شوهر من است.) The car that I bought last week has broken down. (ماشيني که هفته قبل خريدم خراب شده است.)

5- قبل از صفات عالي، اعداد ترتيبي، only و same:

the highest mountain, the first time, the last chapter, the same colour,
the only child

6- همراه با صفات براي اشاره به يک گروه يا طبقه از مردم:

the young (جوانان) the old (پيران) the poor (فقرا) the unemployed (بيکاران)
the English (انگليسيها) the Japanese (ژاپنيها)

تنها برخي از اسامي ملتها داراي يک صفت مانند English و Spanish هستند. براي بقيه ملتها از يک اسم که به -s ختم مي‌شود، استفاده مي‌کنيم، مانند the Indians و the Iranians.

7- به همراه برخي از اسامي جغرافيايي مانند رشته کوهها، مجمع‌الجزايرها، درياها، اوقيانوسها، رودخانه‌ها و ...:

	the Andes	رشته کوههاي آند
	the Indian Ocean	اوقيانوس هند
	the Persian Gulf	خليج فارس
	the Canary Islands	جزاير قناري
	the Red Sea	درياي سرخ
	the Suez Canal	کانال سوئز
	the (River) Thames	رودخانه تامز
	the Sahara (Desert)	صحراي آفريقا

حذف حرف تعريف معين (the)

در موارد زير حرف تعريف the مورد استفاده قرار نمي‌گيرد:

1- به همراه اسم افراد:

Ann, James, Brian Jackson

ولي آنجا که اسامي افراد بصورت جمع مي‌آيد از the استفاده مي‌کنيم:

the Johnson's خانواده جانسون, the Smiths خانواده اسميت

2- قبل از اسم مکانها، البته به جز مواردي که در بالا به آنها اشاره شد. به عنوان مثال:

Asia, Africa, Europe, North America	قاره‌ها
Brazil, Japan, Pakistan	کشورها
Sicily, Bermuda, Kish	جزيره‌ها (و نه مجمع‌الجزايرها)
London, Tehran, Cairo	شهرها
Everest, Alborz, Kilimanjaro	کوهها (و نه رشته‌کوهها)

تنها در مورد اسم کشورهايي که مفرد باشند the حذف مي‌شود. پيش از اسم کشورهايي که حالت جمع دارند از the استفاده مي‌کنيم: the United States, the Netherlands, the United Arab Emirates همچنين اگر بخواهيم در اسامي کشورها از کلماتي از قبيل Republic، Kingdom و غيره استفاده کنيم باز هم بايد the را بکار ببريم: the Czech Republic, the United Kingdom

3- به همراه اسم زبانها:

Farsi, English, French, Arabic

4- به همراه اسم وعده‌هاي غذايي مانند صبحانه و ...:

breakfast, dinner, lunch

5- در مورد جاهايي مانند bed، sea، work، prison، court، hospital، church، school و ... اگر منظور ما کلي باشد، در اينصورت از the استفاده نمي‌شود:

• I go to school by bus.
  من با اتوبوس به مدرسه مي‌روم. («مدرسه» به طور کلي و نه يک مدرسه خاص)

Indefinite Article

حرف تعريف نامعين (Indefinite article)

حرف تعريف نامعين شامل a و an مي‌باشد.

حرف تعريف a قبل از يك حرف بي‌صدا بکار مي‌رود:

a car, a man, a bus, a house

حرف تعريف an قبل از يک حرف صدادار (a,e,i,o,u) بکار مي‌رود:

an apple, an actor, an animal, an old man

1- در کلماتي مانند honest، hour، honour و ... حرف h تلفظ نمي‌شود (غير ملفوظ)، بنابراين همراه با آنها حرف تعريف an مورد استفاده قرار مي‌گيرد: an hour, an honourable man 2- كلماتي مانند useful، unit، university، union، European و ... با اينکه با حروف صدادار شروع مي‌شوند، ولي حرف اوليه آنها مانند «you» تلفظ مي‌شود. بنابراين آنها با حرف تعريف a مورد استفاده قرار مي‌گيرند: a university, a useful book a يا an تنها قبل از اسامي مفرد قابل شمارش مي‌آيند: a book, a happy boy, a famous actor براي اسامي جمع، بجاي a يا an، يا از some استفاده مي‌کنيم و يا اصلاً هيچ کلمه‌اي را بکار نمي‌بريم: It's a cat. It's a dog. And it's a monkey. but: These are all animals. a horse, some horses

موارد کاربرد حروف تعريف نامعين (a يا an)

1- هنگاميکه براي اولين بار به کسي يا چيزي اشاره مي‌کنيم از a يا an استفاده مي‌کنيم. اما وقتي که به همان چيز دوباره اشاره مي‌شود، بايد از the استفاده کرد:

• I bought a new shirt yesterday. But my wife thinks the shirt doesn't fit me.
  (ديروز يک پيراهن نو خريدم. ولي همسرم فکر مي‌کند که آن پيراهن اندازه من نيست.)

• Once I had a really big dog. But the dog wasn't very useful, so I gave the dog to a friend.
  (زماني يک سگ خيلي بزرگ داشتم. اما آن سگ خيلي مفيد نبود، براي همين سگ را به يک دوست دادم.ا)

2- وقتي كه به يك چيز مفرد اشاره مي‌شود از a يا an استفاده مي‌کنيم. در اين حالت همان معني one يا «يک» را مي‌دهد (در مقايسه با three، two و ...):

• I'd like an apple and two oranges.

• Yesterday I bought three pencils and a notebook.

3- در اصطلاحات عددي خاص:

	a half	يک دوم
	a third	يک سوم
	an eighth	يک هشتم
	a couple	يک جفت
	a dozen	يک دوجين
	a hundred	صدتا
	a thousand	هزارتا
	a million	يک ميليون

4- هنگام اشاره به يک عنصر خاص از يک گروه يا طبقه:

الف. همراه با اسامي شغلها:

• She's a doctor.

• My father is a teacher.

• Are you an engineer?

ب. همراه با مليتها و مذاهب:

• I'm an Iranian.

• You are a Chinese.

• She is a Catholic.

5- همراه با کلمات و اصطلاحات مربوط به مقدار و کميت:

a few (of)	a lot (of)
a little (of)	a (great) deal (of)
a bit (of)	a number (of)

6- همراه با اسامي مفرد قابل شمارش و پيش از کلمات what و such:

• What a beautiful day! (چه روز زيبايي!)

• What a strange friend you have! (عجب دوست عجيبي داري!)

• Such a pity! (چه حيف شد!)

The Passive

افعال مجهول (the passive voice)

در جملات معلوم (active)، فاعل به عامل يا کننده عمل فعل دلالت دارد. در واقع ما از افعال معلوم براي بيان اينکه فاعل چه کاري را انجام دهد استفاده مي‌کنيم. به اين مثالها توجه کنيد:

• The dog chased the cat. (سگ گربه را دنبال کرد)

• My father built this house in 1960. (پدرم اين خانه را در سال 1960 ساخت)

ولي جملات مجهول (passive) به ما اين اجازه را مي‌دهند که کسي يا چيزي را که کننده يا انجام دهنده عملي نيست (غير عامل) در جاي فاعل قرار دهيم. در واقع از افعال مجهول براي بيان اينکه چه عملي بر روي فاعل اتفاق مي‌افتد، استفاده مي‌شود:

• The cat was chased by the dog. (گربه توسط سگ دنبال شد)

• This house was built in 1960. (اين خانه در سال 1960 ساخته شد)

هنگام استفاده از حالت مجهول، توجه داشته باشيد که در اغلب موارد اينکه چه کسي يا چه چيزي عمل را انجام مي‌دهد نا معلوم يا بي‌اهميت است. مثلاً در جمله زير اينکه چه کسي اتاق را تميز مي‌کند براي گوينده اهميتي ندارد:

• This room is cleaned every day. (اين اتاق هر روز تميز مي‌شود)

ولي اگر بخواهيم بيان کنيم که چه کسي (يا چه چيزي) آن عمل را انجام داده است، در اين صورت بايد از حرف اضافه by استفاده کنيم:

This house was built by my father. (اين خانه توسط پدرم ساخته شد) This picture was painted by a great painter. (اين نقاشي توسط يک نقاش بزرگ کشيده شده )

ساختار

بطور کلي براي ساخت صيغه مجهول فعل معلوم، فعل to be را به همان زمان فعل معلوم مي‌آوريم و اسم مفعول همان فعل را به آن مي‌افزاييم:

• معلوم: Somebody cleans this room every day.

• مجهول: This room is cleaned every day.

• معلوم: He bought this car last week.

• مجهول: This car was bought last week.

در جدول زير مي‌توانيد فهرست افعال معلوم و معادل مجهول آنها را ملاحظه کنيد:

زمان	معلوم	مجهول
حال ساده	keeps نگه مي‌دارد	is kept نگهداري مي‌شود
حال استمراري	is keeping دارد نگه مي‌دارد	is being kept در حال نگهداري شدن است
گذشته ساده	kept نگه داشت	was kept نگهداري شد
گذشته استمراري	was keeping داشت نگه مي‌داشت	was being kept در حال نگهداري شدن بود
حال کامل	has kept نگه داشته است	has been kept نگهداري شده است
گذشته کامل	had kept نگه داشته بود	had been kept نگهداري شده بود
آينده	will keep نگه خواهد داشت	will be kept نگهداري خواهد شد
شرطي	would keep نگه مي‌داشت	would be kept نگهداري مي‌شد
شرطي کامل	would have kept نگه داشته بودند	would have been kept نگهداري شده بود
مصدر	to keep نگه داشتن	to be kept نگهداري شدن
مصدر حال کامل	to have kept نگه داشتن	to have been kept نگهداري شدن
وجه مصدري اسم مصدر	keeping نگهداري	being kept نگهداري شدن

If Clauses

جملات شرطي

جملات شرطي شامل دو قسمت مي‌باشند: يکي عبارت شرطي و ديگري عبارت اصلي. عبارتي که حاوي if باشد را عبارت شرطي و عبارت ديگر را عبارت اصلي مي‌ناميم.

رويدادي که در عبارت اصلي توصيف مي‌شود بستگي به شرطي دارد که در عبارت شرطي بيان مي‌شود.

we will get wet.	If it rains this evening,
عبارت اصلي	عبارت شرطي

عبارت شرطي مي‌تواند در انتهاي جمله نيز بيايد، ولي در اين صورت علامت ويرگول (,) حذف مي‌شود:

if you press this button.	The door opens
عبارت شرطي	عبارت اصلي

به طور کلي سه نوع جمله شرطي وجود دارد:

• جملات شرطي نوع اول

• جملات شرطي نوع دوم

• جملات شرطي نوع سوم

---

جملات شرطي نوع اول

از جملات شرطي نوع اول براي بيان يک شرط (يا موقعيت) ممکن و يک نتيجه محتمل در آينده استفاده مي‌شود.

if	حال ساده	will/won't	مصدر بدون to
if	I work hard,	I will	pass my exams.

• If I find your watch, I will tell you. (.اگر ساعت شما را پيدا کنم به شما خواهم گفت)

• If we leave now, we'll catch the 10.30 train.
  (اگر حالا حرکت کنيم به قطار ساعت 10:30 مي‌رسيم)

• If I see him, I'll tell him the news. (.اگر او را ببينم خبرها را به او خواهم گفت)

• You'll get wet if you don't take an umbrella. (.اگر چتر نبري خيس خواهي شد)

علاوه بر will مي‌توان از should ،must ،can ،might ،may و غيره نيز استفاده کرد که در اين صورت معني آن کمي فرق خواهد کرد: If you pull the cat's tail, it may scratch you. (اگر دم گربه را بکشي ممکن است تو را چنگ بزند ) You should eat less rice if you want to lose weight. (اگر مي‌خواهي وزن کم کني بايد کمتر برنج بخوري)

جملات شرطي نوع دوم

از جملات شرطي نوع دوم براي بيان يک شرط يا موقعيت غير واقعي يا غير ممکن و نتيجه محتمل آن در زمان حال يا آينده بکار مي‌رود. در واقع در اين نوع جملات حال يا آينده‌اي متفاوت را تصور مي‌کنيم.

if	گذشته ساده	would ('d) would not (wouldn't)	مصدر بدون to
if	I had more money, I	would ('d)	buy a new car.
if	you lived in England, you	would ('d)	soon learn English.

چند مثال ديگر:

• If he needed any money, I'd lend it to him. (But he doesn't need it)
  (اگر به پول احتياج داشت به او قرض مي‌دادم)

• If I had more time, I'd help you. (اگر وقت بيشتري داشتم به شما کمک مي‌کردم)

• If I were^* a rich man, I'd buy an expensive car.
  (اگر ثروتمند بودم يک ماشين گرانقيمت مي‌خريدم)

• I wouldn't accept the job (even) if they offered it to me.
  (اگر آن کار را به من پيشنهاد مي‌کردند هم قبول نمي‌کردم)

* در اين نوع جملات، اغلب بجاي was از were استفاده مي‌شود: If I were living in Tehran, we could meet more often.

جملات شرطي نوع سوم

از اين نوع جملات شرطي براي تصور گذشته‌اي غير ممکن استفاده مي‌شود. در واقع در اين نوع جملات، گوينده آرزوي يک گذشته متفاوت را دارد. (ولي به هر حال گذشته‌ها گذشته!)

if + گذشته کامل + would have + قسمت سوم فعل (p.p.) + ....

• If I'd seen you, I would have said hello.
  (اگر تو را ديده بودم، سلام مي‌دادم)

• If he had driven more carefully, he wouldn't have been injured.
  (اگر با دقت بيشتري رانندگي کرده بود، مجروح نمي‌شد)

• If I had known you were in hospital, I would have gone to visit you.
  (اگر مي‌دانستم شما در بيمارستان بستري بوديد مي‌آمدم و شما را ملاقات مي‌کردم)

• I would have gone to see him if I had known that he was ill.
  (اگر مي‌دانستم بيمار بود مي‌رفتم و به او سر مي‌زدم)

1- در اين نوع جملات مي‌توان بجاي would از could يا might هم استفاده کرد: If the weather hadn't been so bad, we could/might have gone out. 2- از would فقط مي‌توان در عبارت اصلي استفاده کرد و در عبارت شرطي نبايد آن را به کار برد: If I had seen you, I would have said hello. (not : 'If I would have seen you')

Past Perfect

زمان گذشته كامل

ساختار

جملات مثبت و منفي:

past participle (قسمت سوم فعل)

had ('d) had not (hadn't)

I, you, we, they he, she, it

جملات پرسشي:

past participle (قسمت سوم فعل)?

I, you, we, they he, she, it

had hadn't

کاربرد

ما از زمان گذشته کامل استفاده مي‌کنيم تا نشان دهيم عملي پيش از عمل ديگري در گذشته اتفاق افتاده است (گذشته در گذشته). در واقع گذشته کامل معادل گذشته‌ی زمان حال کامل است. (با گذشته ساده مقايسه کنيد)

به مقايسه بين زمانهاي حال کامل و گذشته کامل توجه کنيد:

گذشته کامل	حال کامل
* We weren't hungry. We'd just had dinner. * I didn't know who he was. I'd never seen him before.	* We aren't hungry. We've just had dinner. * Who is that man? I've never seen him before.

چند مثال ديگر از زمان گذشته کامل:

• It was the first time he had ever seen a tiger.

• When I arrived at the cinema, the film had already begun.

• She didn't want to go to the theatre with the others because she'd seen the play before.

مقايسه بين گذشته كامل و گذشته ساده

به تفاوت ميان جملات زير دقت کنيد:

• When I arrived home, my wife went out.

• but: When I arrived home, my wife had gone out.

Present Perfect

زمان حال كامل

ساختار

جملات مثبت و منفي:

past participle (قسمت سوم فعل)	have ('ve) have not (haven't)	I, you, we, they
	has ('s) has not (hasn't)	he, she, it

جملات پرسشي:

past participle (قسمت سوم فعل)?	I, you, we, they	have
	he, she, it	has

چند مثال:

• We've been to Paris.

• He hasn't lived in Paris.

• Have you met him yet?

کاربرد

1- براي بيان عملي که در گذشته آغاز شده و همچنان ادامه دارد:

• I have studied English since 1990. (از سال 1990 به مطالعه انگليسي پرداخته‌ام)

• She's lived in Tehran for 10 years. (او به مدت 10 سال در تهران زندگي کرده است)

• How long have you lived in Tehran? (چه مدتي در تهران زندگي کرده‌ايد؟)

• I've lived in Tehran all my life. (همه عمرم را در تهران زندگي کرده‌ام)

توجه‌ داشته ‌باشيد که در زمان حال کامل، غالباً از اصطلاحات زماني خاصي مانند since و for استفاده مي‌شود.

for نشان دهنده دوره‌اي از زمان است که تا کنون ادامه داشته است، ولي since با مقطعي از زمان به کار مي‌رود و به معني «از آن زمان تا کنون» مي‌باشد:

seven o'clock		since	a year		I have been here for
1980			two months
September			three hours
last week			ten minutes

2- براي بیان تجربه‌اي که در زماني در زندگي شخصي اتفاق افتاده است. در واقع اين عمل در گذشته روي داده و به پايان رسيده است، اما آثار آن هنوز محسوس است. اين که اين عمل يا تجربه چه موقعي روي داده، مهم نيست:

• I have never been to England. (من هرگز به انگلستان نرفته‌ام)

• She has had several operations up to now. (تا کنون چندين عمل جراحي داشته است)

• He's written a lot of short stories.(او داستانهاي کوتاه زيادي نوشته است)

3- براي بيان عملي که در گذشته نزديک اتفاق افتاده ولي اثر آن در زمان حال مشاهده مي‌شود. در اين حالت از yet، already، still و just بسيار استفاده مي‌کنيم:

از already بيشتر در جملات مثبت و از yet بيشتر در جملات منفي و پرسشي استفاده مي‌شود.

• I've just had a sandwich. (من تازه يک ساندويچ خورده‌ام)

• I've already seen the movie. (اين فيلم را قبلاً ديده‌ام)

• The bus hasn't arrived yet. (اتوبوس هنوز نرسيده است)

• I still haven't finished my homework. (هنوز تکاليفم را تمام نکرده‌ام)

1- اگر ارتباطي با زمان حال موجود نيست (مثلاًچيزهايي که مدتها قبل اتفاق افتاده‌اند) از حال کامل استفاده نکنيد. Hafiz was a Persian poet. He wrote many poems. but: My father is a writer. He has written many books. در مثال اول از گذشته ساده استفاده کرديم تا نشان دهيم که او (حافظ) ديگر شعر نمي‌نويسد، ولي در مثال دوم براي اينکه نشان دهيم که او هنوز کتاب مي‌نويسد از حال کامل استفاده کرديم. 2- ما از حال کامل براي ارائه اطلاعات جديد استفاده مي‌کنيم. ولي اگر بخواهيم به صحبتمان درباره آن ادامه دهيم، معمولاً از گذشته ساده استفاده مي‌کنيم: A: "Ben has broken his leg." B: "Really? How did that happen?" A: "He fell off a ladder."

Future

زمانهاي مربوط به آينده

در زبان انگليسي براي بيان زمان آينده از افعال و حالتهاي مختلفي استفاده مي‌شود که آنها را به ترتيب اهميت در زير مي‌بينيد:

1. will + verb

2. be + going to + verb

3. Present Progressive (حال استمراری)

4. will + be + verb-ing و فرمهاي ديگر

---

1- will + verb

از فعل کمکي will براي نشان دادن آينده در جهت‌هاي زير استفاده مي‌شود:

الف- پيش‌بيني: براي توصيف چيزي که مي‌دانيم، يا انتظار داريم که اتفاق بيفتد:

• It will be rainy tomorrow.
  (فردا هوا باراني خواهد بود)

• You will be sick if you eat all those sweets.
  (اگر همه آن شيريني‌ها را بخوري مريض مي‌شوي)

ب- بيان تصميمي كه درست در همان لحظه گرفته شده است:

• I will answer the phone.
  (من تلفن را جواب مي‌دهم)

• I'll see you tomorrow. bye!
  (فردا مي‌بينمت.خداحافظ)

2- be + going to + verb

الف- از اين ساختار براي بيان برنامه‌ها و تصميماتي که از قبل گرفته شده‌اند، استفاده مي‌شود:

• We're going to paint this room blue.
  (ما مي‌خواهيم اين اتاق را آبي بزنيم)

• I'm going to be a doctor.
  (مي‌خواهم يک دکتر بشوم)

ب- همچنين از اين ساختار مي‌توان براي بيان يک پيشگويي، مخصوصاً وقتي که براساس مدرکي در زمان حال باشد، استفاده نمود.

• She's going to have a baby. (Because she's pregnant)
  (او قرار است كه يك بچه بدنيا بياورد)

• It's going to rain. (It's cloudy)
  (مي‌خواهد باران ببارد)

بعضي اوقات تفاوتي بين will و be going to براي يك پيش‌بيني وجود ندارد.

براي بيان تصميمي که از قبل گرفته شده است از ساختـار be going to و بيان تصميمي که درست در همان لحظه گرفته شده است از will استفاده مي‌کنيم.

3- حال استمراري (Present Progressive)

از حال استمراري براي بيان يک برنامه يا يک قرار بين افراد در آينده استفاده مي‌شود و معمولاً به آينده نزديک اشاره دارد:

• I'm meeting my friend this evening.
  (امروز بعدازظهر دوستم را ملاقات مي‌کنم)

• They are driving to Scotland at the weekend.
  (آنها آخر هفته به اسکاتلند مي‌روند)

گاهي اوقات تفاوتي نمي‌کند که براي بيان يک برنامه يا قرار از حال استمراري و يا از ساختار be going to استفاده شود، به عنوان مثال:

• We're going to see a play tonight.
  or: We're seeing a play tonight.

4- راه‌هاي ديگر بيان آينده

راه‌هاي ديگري نيز براي صحبت درباره‌ آينده وجود دارد، به عنوان مثال:

a) Will + be + verb-ing

• Next week I'll be talking about how to use a microscope.
  (هفته آينده درباره نحوه استفاده از ميکروسکوپ صحبت خواهم کرد)

b) Be + to + verb

• Iranian president is to visit Russia.
  (رئيس جمهور ايران از روسيه بازديد مي‌کند)

c) Be + about + to + verb

• The mayor is about to announce the result of election.
  (شهردار به زودي نتايج انتخابات را اعلام خواهد کرد)
  

Past Progressive

زمان گذشته استمراري

ساختار

جملات پرسشي:

eating? playing? talking?	I, he, she, it	was wasn't
	you, we, they	were weren't

جملات مثبت و منفي:

walking playing fishing	was wasn't	I, he, she, it
	were weren't	you, we, they

کاربرد

از زمان گذشته استمراري بيشتر براي بيان کارهايي استفاده مي‌شود که در گذشته اتفاق افتاده و مدتي ادامه داشته‌اند ولي حدود زماني آنها به طور دقيق مشخص يا مهم نيست.

در اغلب موارد گذشته استمراري همراه با گذشته ساده بکار مي‌رود. در چنين حالتي، گذشته استمراري بر کارها و فعاليتهاي طولاني‌تر (در پس‌زمينه) دلالت مي‌کند، در حالي که گذشته ساده بر کارها و فعاليتهايي دلالت مي‌کند که در ميانه کارهاي طولاني‌تر واقع شده‌اند.

بطور کلي «گذشته استمراري» در موارد زير بکار مي‌رود:

1- براي بيان کاري که قبل از زمان خاصي در گذشته آغاز شده و احتمالاً پس از آن نيز ادامه داشته است:

• 'What were you doing at 6.00?' 'I was having breakfast.'
  (.ساعت 6 چکار مي‌کرديد؟ داشتم صبحانه مي‌خوردم)

2- براي بیان کار يا فعاليتي در گذشته که به وسيله چيزي قطع شده باشد:

• The phone rang when I was watching TV.
  (.وقتي داشتم تلويزيون تماشا مي‌کردم، تلفن زنگ زد)

• While I was driving home, my car broke down.
  (.هنگاميکه داشتم به خانه بر مي‌گشتم، ماشينم خراب شد)

3- براي بيان کار يا فعاليتي به پايان نرسيده در زمان گذشته (در مقايسه با گذشته ساده که کارهاي کامل شده را بيان مي‌کند):

• I was reading a book during the flight. (I didn't finish it)

• but: I read a book during the flight. (I finished it)

Simple Past

زمان گذشته ساده

ساختار

(last week) (yesterday)	worked	I, we, you, he, she, ...
	played
	heard

منفي
work... play... hear...	didn't did not	I, we, you, he, she, ...

پرسشي
work...? play...? hear...?	I, we, you, he, she, ...	Did

کاربرد

گذشته ساده در موارد زير کاربرد دارد:

1- براي بيان کاري که در گذشته و زمان مشخصي به پايان رسيده است:

• We met last week.

• He left yesterday.

2- براي بیان کارهايي که پشت سرهم در يک ماجرا يا داستان مي‌آيند:

• I walked into my room and sat down. Suddenly I heard a noise coming from outside. I got up and went towards the window...

3- براي بيان عادت يا شرايطي در گذشته:

• When he was a child, they lived in a cottage in the jungle.

• Every day he walked in the jungle to....

نکاتي در مورد هجي (verb + ed)

1- هنگاميکه فعلي به e ختم مي‌شود، فقط d اضافه مي‌کنيم:

loved, hated, used

2- افعال يک هجايي (يک بخشي) که به ترتيب شامل يک حرف صدادار و يک حرف بي‌صدا مي‌باشند، حرف بي‌صداي آخر تکرار مي‌شود:

stopped, planned, robbed

ولي اگر دو حرف صدادار وجود داشته باشد، حرف بي‌صداي آخر تکرار نمي‌شود:

looked, cooked, seated

اگر حرف بي‌صداي آخر y يا w باشد نيز تکرار نمي‌شود:

played, rowed, showed

Present Progressive

زمان حال استمراري

ساختار

coming doing going taking	'm am	I
	're are	you we they
	's is	he she it

کاربرد

1- براي بيان عملي که هم‌اکنون جريان دارد:

• She is watching the TV.

• He is working at the moment.

2- براي بيان عملي يا موقعيتي که در حال حاضر در حال وقوع مي‌باشد، اما الزاماً در همين زمان صحبت کردن در حال رخ دادن نيست:

• I'm reading an exciting book.

• He is learning Arabic.

(توجه داشته باشيد که مثلاً در جمله‌ اول، شخص گوينده ممکن است در همين لحظه مشغول مطالعه کتاب باشد و يا اينکه ممکن است منظورش اين باشد که مدتي است مشغول مطالعه کتاب است ولي هنوز تمام نشده است.)

3- براي بيان قراري تعيين شده در آينده:

• I am meeting him at the park.

4- براي بيان كار يا شرايطي موقتي:

• I'm living in a small flat now, but I'm trying to find a better one.
  (در حال حاضر در يک آپارتمان کوچک زندگي مي‌کنم، اما دارم سعي مي‌کنم يک بهترش را پيدا کنم)

نكاتي در مورد هجي (افعال ing دار)

1- افعالي که به يک e ختم مي‌شوند، آن e حذف مي‌شود:

come, coming take, taking write, writing

ولي در مورد افعالي که به ee ختم مي‌شوند، اين قاعده صدق نمي‌کند:

agree, agreeing see, seeing

2- در افعال يک بخشي (يک هجايي) که داراي يک حرف صدادار و يک حرف بي‌صدا مي‌باشند، حرف بي‌صداي آخر تکرار مي‌شود:

running, stopping, getting

ولي چنانچه حرف بي‌صداي آخر y يا w باشد، تکرار نمي‌شود:

showing, enjoying

Simple Present

زمان حال ساده

ساختار

جمع
go, play, don't work	we you they

مفرد
go, play, don't work	I, you
goes, plays, doesn't work	he, she, it

کاربرد

زمان حال ساده يکي از متداول‌ترين زمانها در زبان انگليسي مي‌باشد که براي مقاصد زير مورد استفاده قرار مي‌گيرد:

1- براي بيان عملي که هميشه تکرار مي‌شود، مانند يک عادت يا رسم:

I go to school by bus. We get up at 7 AM. 'Does he smoke?' 'No, he doesn't.'

2- براي بیان حقیقتی که همیشه یا معمولاً درست است:

• The earth orbits the sun.

• I come from Iran.

• Some animals migrate in winter. (بعضي از حيوانات در زمستان مهاجرت مي‌کنند.)

3- براي بيان حقيقتي که براي مدتي (طولاني) دوام داشته باشد:

• I work in a shop.

• She lives in a small cottage.

زمان حال ساده اغلب با قيدهاي تکرار مورد استفاده قرار مي‌گيرند. مهمترين قيدهاي تکرار (frequency adverbs) عبارتند از: never rarely sometimes often usually always 0%^................................. 50% ^.................................100% I usually play football with my friends. I never go shopping. sometimes she plays piano for us.

نکاتي در مورد هجي (verb + s)

1- افعالي که به x, ch, sh, ss و o ختم مي‌شوند، به جاي es ، s مي‌گيرند:

kisses, washes, watches, does, boxes

2- افعالي که به y ختم مي‌شوند و قبل از آن حرف بي‌صدايي بيايد، y به ies تبديل مي‌شود:

try, tries hurry, hurries fly, flies

ولي آن دسته از افعالي که به y ختم مي‌شوند و قبل از آن يک حرف صدادار وجود دارد، تنها يک s مي‌گيرند:

plays, buys, enjoys